پوشش و حجاب در ادبيات اديان الهي

حجاب و پوشش ریشه در خلقت بشر دارد. خداوند آدم و حوا را از همان لحظات اولیه در بهشت لباسی پوشاند كه به محض خوردن از درخت ممنوعه آن را از دست دادند. پس هویت بشر با حجاب سرشته شده و چسباندن برگ درختان بهشت توسط آدم و حوا گواه این ادعا است. ادیان آسمانی به لزوم حجاب خصوصا براي زن تأكید كرده و منابع دینی نیز حجاب را نشانی از فرهنگ و تمدن آنان میشمارد. اما در طول زمانهاي مختلف این امر تحث تأثیر مسائل گوناگون سیاسی و اجتماعی قرار گرفت و هواپرستان در موقعیتهاي مختلف با اندیشه دسترسی بی قید و شرط و مجانی به زنان، نداي آزادي و برابري سر دادند و شبهاتی مطرح كردند. این مقاله میكوشد تا با بررسی حجاب در منابع اصیل ادیان الهی دنیا، به شبهات مطروحه در این باره پاسخ دهد. حاصل این جستجو لزوم فطري و فرهنگی این مهم را مطرح میكند تا زن در حجب و حیاي دینی از گزند حوادث ناگوار در امان باشد و كرامت و بزرگواري خود را در طول عمر خویش حفظ نماید.