مديريت آب در شبكه هاي ايران باستان

از ابتدای تاریخ سرزمین وسیع ایران با كمبود آب و مرتب نبودن بارش روبرو بوده است، و به همین جهت ساختن سد و شبكه های آبیاری و قنات و كاریز كار عادی حساب می شده. بهمین جهت ایرانی ها اولین مردمانی بودند كه این دانش و فن آوری را دانسته، و استادان ایرانی آنرا به شمال هندوستان، شمال آفریقا و اسپانیا بردند. البته قبل از قرن 20 شبكه های آبی برای آبیاری و كشاورزی بود، اما از قرن 20،انرژی به آن اضافه گردید، و سپس آب شرب هم اهمیت فراوان و اصلی پیدا كرد. تمدن های باستانی همگی در كنار رود های بزرگ شكل گرفتند، مانند: نیل، دجله، فرات، سند، گنگ، هوانگهو، یانگ تسه، و... اما تنها تمدنی كه به دور از هر گونه رودخانه عظیم شكل گرفت و مالك الرقاب جهان باستان شد، تمدن ایران بود. جهش چشمگیر ایرانان مدیون قنات و كاریز، و آب شناسی اصولی بود. در زمان سلسله هخامنشیان، اگر كسی زمین بایری را آبیاری می كرد، تا پنج نسل از پرداخت هر گونه مالیات معاف بود .در این مقاله وضعیت مدیریت آب در شبكه آبیاری ایران باستان مورد بررسی قرار می گیرد.