بررسي اثرات تعاوني هاي توليد روستايي در توسعه كشاورزي پايدار از ديدگاه كشاورزان ( مطالعه موردي: شهرستان نيشابور )

در این پژوهش عملكرد تعاونیهای تولید در ارائه خدمات زیرساختی به روستاهای تحت پوشش بررسی شده و تأثیر آن در توسعه كشاورزی پایدار مورد ارزیابی قرار گرفته است. جامعه آماری تحقیق شامل 2678 نفر از كشاورزان ساكن در12 روستای دارای تعاونی تولید روستایی شهرستان نیشابور است و 243 نفر بر اساس فرمول كوكران به عنوان نمونه آماری تعیین حجم شدند. روش تحقیق توصیفی – تحلیلی است. به منظور ارزیابی عملكرد تعاونیهای تولید روستایی از11 شاخص و با استفاده از تكنیك رتبهبندی تاپسیس، مورد سنجش و ارزیابی قرار گرفته است. نتایج حاصل نشان میدهد كه روستاهای تحث 09417 و 09893 ، از خدمات زیرساختی بیشتری ، پوشش تعاونیهای فوشنجان، سیمرغ 5 و سیمرغ 4 با سطح عملكرد 09396 نسبت به سایر روستاها، دریافت نمودهاند. همچنین جهت تاثیر تعاونیها بر پایداری كشاورزی، از 78 شاخص اقتصادی، 76 شاخص اجتماعی و 10 شاخص زیست محیطی استفاده گردید و نتایج نشان داد كه اولا از نظر كشاورزان میانگین پایداری بعد اجتماعی قوی تر از سایر ابعاد اقتصادی و زیست محیطی بوده است و دوم این كه میانگین پایداری كشاورزی در ابعاد اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی در روستاهایی نظیر فوشنجان، اردمه و اسحاقآباد كه خدمات زیر ساختی بیشتری از تعاونیهای تولید روستایی دریافت نمودهاند، بالاتر از سایر روستاهای تحت پوشش این تعاونیها بوده است.