صوفيان غازي واكاوي نقش صوفيه نخستين در غزوات اسلامي (از قرن دوم تا هفتم هجري)

در زمره انتقاداتی كه مخالفان پرشمار متصوفه به پیروان این طریق وارد می كنند، روی آوری به گوشه گیری و دوری گزینی از خلق و فرار از مسئولیت های اجتماعی است و چون جهاد با متجازان به كیان اسلامی و دشمنان اسلام و نیز مبارزه با ظلم ظالمان، یكی از تكالیف دینی مسلمانان شمرده می شود، صوفیه در طول تاریخ همواره به گریز از مبارزه و شانه خالی كردن از بار جهاد و به تبع آن بی اعتنایی به سرنوشت مسلمانان در مقابل ظالمان و متجاوزان متهم بوده اند. این پژوهش كه با استفاده از روش های تحقیق توصیف و تحلیل محتوا به انجام رسیده است ، نشان می دهد كه در تاریخ پرفراز و نشیب تصوف، دست كم گروهی از متصوفه نه تنها از مسئولیت مهم مبارزه و جهاد روی گردان نبوده اند، بلكه در صف اول جهاد و غزو در سرحدات اسلامی قرار داشته اند. در همین جهت، مقاله ی حاضر ضمن پرداختن به موضوع شركت صوفیه در غزوات اسلامی و بررسی زمینه ها، انگیزه ها و دلایل شركت آن ها در این غزوات، برخی از صوفیان غازی را با استفاده از منابع تاریخی تصوف و تراجم و شرح احوال ها معرفی خواهد كرد.