بررسي خشكسالي بهاره استان اصفهان در سال ۲۰۰۸ ميلادي

خشكسالی از پدیده های خزنده محیطی است كه در مناطق خشك و نیمه خشكی مانند اصفهان نمود بیشتری می یابد . در این تحقیق وضعیت خشكسالی استان اصفهان در سال جاری میلادی با استفاده از شاخص بارش استاندارد (SPI) به طور مكانی و در ۲۵ ایستگاه استان مورد ارزیابی قرار گرفت. شاخص مذكور در بازه زمانی ۳ ماهه طی دوره آماری ۱۹۷۰ تا ۲۰۰۸ محاسبه و تغییرات آن بررسی شد. طبق نتایج این پژوهش اكثر نقاط مورد مطالعه با خشكسالی شدیدی مواجه بوده و خشكسالی ۲۰۰۸ در ایستگاه های شهرضا، سمیرم، فریدون شهر، داران و چادگان جزو خشكی های كم نظیر محسوب میگردد، به طوری كه مقدار شاخص بارش در آنها كمتر از 2/5- میباشد. مناطق گلپایگان ، خوانسار، میمه،كوهپایه و ورزنه در شرایط خشكسالی بسیار شدید قرار گرفته و سا یر مناطق استان شامل شهرهای كاشان، آران و اردستان خشكی متوسطی را سپری كرده اند. از نتایج قابل توجه در این پژوهش، وجود خشكسالی های با شدت بیشتر در مناطق مرتفع و نسبتاً پر بارش غرب و جنوب استان اصفهان میباشد.