كلر زني بهينه شبكه هاي توزيع آب شهري با ملاحظه غلظت كلر باقيمانده و THM تشكيل شده

اگرچه محققین استفاده از كلرزنی بوستری را برای رفع نقاط ضعف كلرزنی متعارفی (كلرزنی در منابع آبی) پیشنهاد نموده اند كه بر اساس آن موقعیت ایستگاه های كلرزنی و میزان كل كلر مصرفی بهینه برای رسیدن به درصد مشخصی از آب آشامیدنی سالم قابل تعیین است، اما تعیین دقیق میزان تزریق با توجه به شكل گیری تری هالومتان ها به عنوان محصولات جانبی كلرزنی كه باعث افزایش ریسك سرطان در مصرف كنندگان می شوند همچنان یك معضل است. در این مقاله با استفاده از یك مدل الگوریتم ژنتیك چند هدفه، مكانیابی بهینه ایستگاه ها و زمان بندی تزریق كلر در هر ایستگاه در یك شبكه توزیع آب با توجه به میزان كلر باقیمانده و مقدار تری هالومتان تشكیل شده انجام می شود. اهداف مدل بهینه سازی عبارت اند از حداقل نمودن مقدار كل گندزدای مصرفی و حداكثر نمودن درصد آب آشامیدنی سالم با تعداد مشخصی از ایستگاه های تزریق در شبكه. نتایج نشان میدهد كه افزایش تعداد ایستگاه ها هم باعث كاهش محصولات جانبی كلرزنی شده و غلظت كلر باقیمانده را در بیشتر نقاط شبكه در محدوده استاندارد حفظ می كند.همچنین برای هر تعداد مشخصی از ایستگاه های تزریق كلر، حداكثر میزان تزریق كه در آن ریسك سرطان زایی ناشی از محصولات جانبی وجود ندارد، تعیین می شود.