محاسبه ضريب گياهي (Kc) گوجه فرنگي با استفاده از روش آبياري زيرزميني در لايسيمتر كوچك با انطباق آن با روش پنمن مانتيس

آبیاری زیر زمینی یكی از روش های آبیاری می باشد كه در آن آب از طریق ایجاد یك سطح ایستابی در زیر منطقه ریشه ها رطوبت خاك و آب مورد نیاز گیاه را تامین می نماید. صرف نظر از مزایا و معایب روش آبیاری زیر زمینی در شرایط عملی و كاربردی، هدف از این تحقیق استفاده از این روش در مقیاس لایسمتری برای تعیین ضریب گیاهی Kc گیاه گوجه فرنگی (رقم اوربانا) بود. برای این منظور 4 لایسمتر از جنس PVC به قطر 57cm و ارتفاع 90cm ساخته و با خاك لوم پر شدند. تبخیر و تعرق مرجع (ET0) با استفاده از داده های هواشناسی روزانه و با كاربرد معادله پنمن مانتیس به صورت روزانه برای طول دوره آزمایش (ابتدای گل دهی تا برداشت) محاسبه گردید. با استفاده از داده های لایسمتری و حجم آب مصرف شده توسط گیاه در سیستم آبیاری زیر زمینی مقدار آب مصرف شده واقعی گیاه (ETsi) برای طول دوره رشد و به صورت روزانه محاسبه گردید. سپس با اعمال مقادیر فرضی (بین 0 و1) از Kc مقدار تبخیر و تعرق واقعی گیاه یعنی ETc برای روزهای دوره رشد محاسبه گردید. ضریب Kc كه حداقل مجموع مربع تفاوت های ETc و ETsi روزانه را حاصل نمود به عنوان Kc متوسط گیاه در دوره رشد مورد نظر انتخاب گردید كه برای دوره انتهایی رشد گوجه فرنگی از این روش برابر 0/79 بدست آمد. نتایج بدست آمده از این آزمایشات نشان داد كه استفاده از روش لایسمتری آبیاری زیر زمینی برای تعیین ساده و كم هزینه Kc دارای مزیت هایی می باشد كه از مهمترین آن ها عدم نیاز به اندازه گیری زه آب خروجی و آب ورودی از سطح خاك میباشد. ساخت آن ساده بوده و با امكانات محلی قابل انجام می باشد. هزینه كمتری نسبت به روش های مذكور دارد و برای مناطقی كه ارزیابی سریع و آسانی از Kc مورد نیاز است می تواند مورد استفاده قرار گیرد.