توسعه فضاي سبز با استفاده از منابع نوين آبياري

در اكثر مناطق خشك و نيمه خشك موضوع كم آبي معظل بزرگي به شمار مي رود كه اكثر فعاليت هاي عمراني از جمله توسعه فضاي سبز شهري را با مشكل مواجه مي نماید. با توجه به این كه منابع آب با كيفيت مناسب محدود است، استفاده بهينه از آن اجتناب ناپذیر مي باشد و كاربرد موثر آب در توسعه فضاي سبز باید در نظر گرفته شود. از طرفي، افزایش ميزان مصرف آب در آبياري فضاهاي سبز، عمليات آبياري ناكارآمد و عدم استفاده یا استفاده ناچيز از آب هاي بازیافتي از جمله مواردي هستند كه متوليان منابع آب را مجبور كرده كه از مسئولين فضاي سبز و پاركها بخواهند كه در مصرف آب از روشهاي مدیریت پایدار استفاده كنند. امروزه بشر از آخرین دستاوردهاي موجود علمي و عملي براي حل این مشكل كمك مي گيرد. استفاده بهينه از منابع آبي موجود و نيز تلاش در جهت دستيابي به منابع آبي جدید دو راه حل عمده براي رفع نسبي این مشكل بشمار مي روند. هدف از این مقاله بررسي ویژگي ها و چهارچوب كلي روش هاي تامين آب به منظور توسعه فضاي سبز مي باشد.