تعيين بهترين الگوي كاشت در اجتماع گياهي لوبيا و آفتابگردان بر اساس مولفه هاي زراعي

به منظور تعیین بهترین الگوی كشت مخلوط لوبیا (F) و آفتابگردان (H)، آزمایشی در قالب طرح بلوك‌های كامل تصادفی با 9 تیمار و سه تكرار در مزرعه تحقیقاتی دانشكده كشاورزی دانشگاه بوعلی سینا اجرا شد. تیمارهای آزمایش شامل كشت‌های خالص لوبیا T(I) كشت خالص آفتابگردان T(2) كشت خالص آفتابگردان كشت‌های مخلوط افزایشی (فرمول در متن اصلی مقاله) كتش مخلوط جایگزینی F25% (فرمول در متن اصلی مقاله) بودند. نتایج نشان داد كه عملكرد دانه، عملكرد بیولوژیك و عدد اسپاد هر دو گیاه تحت تإثیر تیمارهای آزمایشی قرار گرفتند. به طوری، كه با تغییر الگوی كشت از حالت خالص به مخلوط، میزان عدد اسپاد افزایش ولی سایر ویژگی‌ها كاهش یافتند. بیشترین مقدار عملكرددانه آفتابگردان از تیمار ‌T(1) به دست آمد كه از لحاظ تفاوت معنی‌داری با تیمارهای T4,T3 نداشت. هم‌چنین بیشترین مقدار عملكرد دانه لوبیا از تیمار T2 به دست آمد كه با تیمار T9 در یك گروه آماری قرار گرفت. به طور كلی نتایج نشان از برتری كشت مخلوط نسبت به تك كشتی هریك از دوگونه داشت، به طوری كه در كلیه تیمارهای مخلوط نسبت برابری زمین بیشتری از یك بود، به طوری كه تیمار T4 افزایش 66 درصدی كارایی استفاده از زمین را به دنبال داشت.