مسخ در متون عرفاني

یكی ازمباحثی كه در متون عرفانی كمابیش به آن پرداخته شده، مسخاست مسخ به معنای تغییر صورت و جسم شخصی به صور و اشكال حیواناتی از قبیل میمون و سگ و امثال این ها می باشد كه براساس نص قرآن مجید بنابر عصیان برخی امتهای پیشین در خصوص آن ها اعمال شده است اما عرفا و صوفیه تبدیل حالات درونی و صفات ملكوتی دل به صفات ناسوتی را مسخ باطن یا مسخ قلب نام نهاده آند در این جستار سعی بر آن است كه مسخ و علل و عوامل مختلف آن از دیدگاه عرفا وصوفیه با هدف تبیین زوایای فكری آن ها بازگو شود.