آسيب ‌شناسي فرايند جامعه ‌پذيري در نابينايان

نابینایی شایع‌ترین معلولیت حسی است. بدون بینایی درك فرد از دنیای اطرافش متفاوت خواهد بود و همین امر می‌تواند منجر به مشكلات عاطفی و اجتماعی مانند آسیب در فرایند جامعه‌پذیری، عدم سازگاری، عدم فعالیت، فقدان علاقه به دیگران، افسردگی و عزت‌نفس پایین در فرد شود. یكی از عمده‌ترین مشكلاتی كه در نتیجه ی آسیب بینایی برای فرد پیش می‌آید، اختلال و آسیب در جامعه‌پذیر شدن و سازگاری اجتماعی فرد، در نتیجه آموزش نامناسب و ناقص مهارت‌های اجتماعی توسط خانواده، آموزش و پرورش و دیگر نهادهای مسئول است. جامعه‌پذیری نادرست و ناكامل این قشر جامعه، سبب انزوای اجتماعی، گوشه‌گیری و مشكلات روحی و روانی آن‌ها می‌شود. در همین راستا، در این مقاله كوشیده شده تا ابتدا با تعریفی از نابینایی و فرایند جامعه‌پذیری، مشكلات و آسیب‌های فرایند جامعه‌پذیری قشر نابینای جامعه تشریح گردد