تحليل مرزبندي محلات قراردادي با استفاده از نقشه هاي شناختي ساكنين نمونه موردي:محله بندي شهرداري مشهد

محله داراي پيشينه اي طولاني درشهرنشيني ايران است با ورود مدرنيسم درشهرسازي كشور مفهوم محله به تدريج تضعيف شده و هنوز هم جايگاه مناسب خود را به لحاظ عملي دربرنامه ريزي و طراحي شهري معاصر كشور نيافته است يكي از دلايل مهم اين موضوع عدم وجود توافق و اجماع نظر درمورد مفهوم محله و ويژگيهاي آن درميان جامعه علمي برنامه ريزان و طراحان دست اندركاران امور مديريت شهري و شهروندان است درتحقيق حاضر با رويكرد روان شناسي محيطي درجستجوي شناخت ذهنتي مردم از مفهوم محله و قياس آن با تعريفي از محله است كه درمديريت شهري حاضر اعمال ميشود تفاوت اساسي و بنيادي اين دو يعني نگاه از بالا به پايين توسط متخصصين و مديران شهر كه محله را به عنوان يك ساختار فضايي سازمان دهنده شهر و يك سلول نظم دهنده مي بينند و نگاه از پايين به بالا توسط ساكنين محله ها كه آن را به عنوان مكان زندگي اجتماعي خود مي شناسند فرضيه اصلي تحقيق را تشكيل ميدهدروش تحقيق بهصورت تحليلي و پيمايشي است نمونه مطالعاتي 4 محله از محله بندي شهرداري مشهد درانواع بافتهاي شهري مي باشد