كاربرد سيستم اطلاعات جغرافيايي (GIS‐Geographic Information System) در آمايش سرزمين

در چند سال اخير در ايران، GIS به عنوان ابزار مناسب جهت حمايت و پشتيباني از تصميم گيريهاي مديران و برنامه ريزان بكار برده شده است. GIS كاربردهاي مختلفي در زمينه هاي گوناگون مانند كشاورزي، صنايع، معدن، راه و ترابري ، آمايش سرزمين و بسياري زمينه هاي ديگر دارد. تنوع و افزايش كاربردهاي GIS، متخصصين اين علم را به سوي طراحي و توسعه سيستم هاي اطلاعات جغرافيايي پيچيده تر جهت استفاده در زمينه هاي مختلف و آساني استفاده براي كاربر سوق مي دهد. يكي از زمينه هايي كه GIS مي تواند به صورت كارآيي به خدمت گرفته شود. مسائل مرتبط با شهرها و روستاها و كمك به حل مشكلاتي مي باشد كه متخصصين امور شهري و منطقه اي با آن روبرو هستند. با توجه به حجم فعاليتها و پيچيدگي هاي موجود در تصميم گيري هاي مختلف در مورد مسائل شهري و منطقه اي، پياده سازي و استفاده از سيستمي كه بتواند به صورت همه جانبه كليه مسائل، از طراحي و مديريت گرفته تا تحليل مشكلات شهري و منطقه اي را دربربگيرد، عملا غير ممكن مي باشد. با اين وجود سيستم هاي اطلاعاتي مانند GIS در بسياري از كاربردهاي شهري و منطقه اي مي توانند كارآ و در بسياري موارد حتي ضروري مي باشند. يكي از مواردي كه يك GIS را از سيستم هاي اطلاعاتي ديگر متمايز مي كند، وجود توابع تجزيه و تحليل مكاني در آن مي باشد معمولا اين توابع تجزيه و تحليل باعث ارائه بهترين گزينه ها و راه حلها به مديران برنامه ريزان وكارشناسان در راستاي برنامه ريزي براي توسعه مي باشد.