بررسي نقش محورهاي پياده در هويت بخشي به بافت و ساختار كالبدي شهر ( مطالعه موردي: خيابان كوهسنگي مشهد )

امروزه موضوع بازشناسی هویت و احیای آن به ضرورت مهمی در سیاست گذاری های شهری و تعیین ساختار فرهنگی در شهرها تبدیل شده است. هویت شهر به عنوان شاخصترین نمود فضایی هویت جامعه عهده دار تبیین ارزش ها، هنجارها و روابط انسانی در ساخت فضایی شهری است. با گسترش بی ضابطه بسیاری از شهرهای بزرگ و افزایش جمعیت، تسلط مسئولین شهری نیز به كنترل اوضاع اجتماعی و پرداختن به امور سیمای شهرها و ساماندهی آنها نیز كمتر از گذشته گردیده و حفظ هویت سیمای بصری شهرها نیز به فراموشی سپرده شده است. از طرفی استقرار فعالیت های انسان محور، رفت و آمد پیاده و تعامل چهره به چهره، می تواند متضمن بروز حیات مدنی و هویت شهری گردد. پژوهش حاضر از نوع توصیفی تحلیلی بوده و داده های اصلی این پژوهش از طریق مطالعه كتابخانه ای، جهت تدوین چارچوب نظری و مفاهیم شكل دهنده هویت شهری بدست آمده است. در این پژوهش به ارزیابی میزان تحقق پذیری هویتِ بافت و ساختار كالبدی شهر مشهد و خیابان كوهسنگی پرداخته شده و در نهایت با استفاده از روش تحلیل یكپارچه سوات، موانع و پتانسیل های موجود شناسایی شده و پیشنهاداتی در جهت رسیدن به هویت شهری مطلوب در سه زمینه بهبود كیفیت كالبدی- فضایی، ارتقاء خوانایی و وضوح بصری و افزایش حضورپذیری افراد ارئه می گردد.