بررسي ميزان تحقق اهداف ارزشيابي توصيفي از ديدگاه مديران و آموزگاران مقطع ابتدايي شهرستان مهريز در سال 93 -92

كی از عوامل مهم در بهبود یادگیری در كلاس درسی، ارزشیابی تحصیلی كلاسی است. با توجه به تغییر رویكرد ارزشیابی تحصیلی دوره ی دبستان به صورت كیفی- توصیفی، تحقق اهداف این نوع ارزشیابی بدون درگیری عمیق معلمان و مدیران ممكن نیست. هدف از این پژوهش تعیین میزان تحقق اهداف ارزشیابی توصیفی از دیدگاه مدیران و معلمان مقطع ابتدایی شهرستان مهریز در سال ۹۳-۹۲ مییاشد. این پژوهشی یك مطالعه ی توصیفی- تحلیلی است كه جامعه ی آماری آن شامل دو گروه معلمان و مدیران مدارس مستقل ابتدایی شهرستان مهریز بود. شركت كنندگان در این پژوهش شامل ۹۰ نفر معلم و ۲۰ نفر مدیر بودند، كه در اجرای این طرح با ما همكاری داشتند. در راستای جمع آوری دادههای مورد نیاز از یك پرسشنامه ی محقق ساخته لستفاده گردید. اعتبار صوری و محتوایی ابزارهای اندازه گیری، با نظرات صاحبنظران این حوزه كنترل گردید و در ارتباط با سنجش پایایی پرسشنامه نیز از آلفای كرنباخ استفاده و ۸۷٪ برآورد شد. دادماهای كمی پژوهش با استفاده از آزمون t تك نمونهای و نرم افزار 17 .SPSS آنالیز شد. نتایج این بررسی نشان داد كه تأثیر ارزشیابی توصیفی در زمینه های بهبود كیفیت فرایند یاددهی - یادگیری، تاكید بر اهداف آموزش و پرورش از طریق توجه به فرایند یادگیری به جای تاكید بر محتوا و تقویت فرهنگ جامعه (معلم، اولیا و مسؤلین) در زمینه ی سنجش و ارزشیابی و چگونگی اجرای آن معنی دار بوده لست و پتہ طور كلی تحقق این بخش .3 ارزشیابی توصیفی در حذ قابل قبول و مطلوبی پودہ است.