كاربرد مدل تحليل چند معياره جهت برنامه ريزي بخش آبياري ( مطالعه موردي اراضي پاياب سد مخزني مهاباد)

افزایش تقاضای آب جهت مصارف متعدد و آلودگی منابع آب ناشی از فعالیت های بشر , باعث كمبود منابع آب و نهایتاً كاهش سهم آب قابل استحصال بخش آبیاری شده است , لذا برنامه ریزی جهت استفاده بهینه از آب آبیاری ضروری به نظر می رسد . در این مطالعه یك مدل برنامه ریزی چند منظوره آبیاری با اهداف حداكثركردن سود بخش كشاورزی , حداكثر نمودن سطح زیر كشت , حداكثر نمودن اشتغال و حداكثر نمودن تولید انرژ ی برق آب ی و محدودیت هایی همانند ظرفیت مخـزن سـطح ی , برداشـت آب زیرزمینی , ظرفیت سیستم انتقال آب ( كانال ها و ایستگاه های پمپاژ ), سطح زیر كشت و غیره كه روی سیستم اثر گذار هستند , به منظور بهینه كردن برنامه ریز ی آبیار ی اراض ی پایاب سد مخزن ی مهابادكه بخش ی از حوزه آبریز دریاچه ارومیه است , استخراج شـده است . نخست با استفاده از روش حدی (Constraint method) سناریو های متعدد طرح آبیاری تهیه شده است , سپس با استفاده از روش چند معیاره فرآیند تحلیل سلسله مراتبی (AHP , Analytical Hierarchy Process) سناریوهای متعـدد طـرح آبیـار ی بـه لحاظ محدودیت منابع آب اولویت بندی شده اند و مناسب ترین طرح آبیاری انتخاب شده است . مقایسه نتایج حاصل از مدل با وضعیت موجود نشان می دهد كه استفاده از مدل می تواند جهت افزایش اهداف سیستم، موثر واقع گردد و مدیران منابع آب را در تصمیم گیری كمك نماید .