معاصر سازي بادگير با هدف افزايش كارايي آن در بوم هاي بياباني

بادگیرها از كهن ترین و ساده ترین عناصر معماری بومی ایران هستند كه با رویكرد اقلیمی طراحی گردیده اند. هدف اصلی استفاده از این سازه در بنا ها علاوه بر زینت بخشی به نمای ساختمان القای جریان هوای بیرونی به فضای داخلی و ایجاد گردش طبیعی هوادر غیاب سیستم های تهویه مطبوع فعلی بوده است. در عصر حاضر كه حدود 04 درصد ] 3 [ از كل مصرف انرژی در كشور مربوط بهساختمان و گرمایش و سرمایش آن است ، اجرای روش های مناسب و كارآمد با حداقل استفاده از ذخایر فسیلی جهان و حداكثر بهره گیری از انرژی های تجدید پذیر در چند دهه اخیر نظیر مهندسان و معماران را به خود معطوف ساخته است . لذا بادگیر به عنوان یك سیستم سرمایش ایستا و تهویه مطبوع با بهره گیری از انرژی تجدیدپذیر باد، از بهترین گزینه های انتخابی در بوم های بیابانی می باشد .این مقاله با هدف افزایش كارایی بادگیر ها ، رفع كاستی های گذشته آن و معاصر سازی بادگیر های سنتی نوشته شده است.در این راستا از مطالعات پژوهشی دكتر مهدی بهادری نژاد ، دكتر مهناز محمودی و بررسی نمونه های خارجی مدرن و روشهایی جهت افزایش راندمان بادگیر ها و تبدیل آن به عناصری كار آمد در معماری مدرن استفاده شده است.