اندازه گيري و بررسي باقيمانده ايزومرهاي هگزاكلروسيكلوهگزان در رودخانه كارون در محل تصفيه خانه كوت امير اهواز

ایزومرهای هگزاكلروسیكلوهگران (HCH) ، از باقیماندهای سموم كشاورزی كلره هستند كه بعلت پایداریشان در محیط زیست مورد آنالیز قرار گرفته اند. ایزومر گاما این گروه در لیست سموم ماندگار و خطرناك در محیط زیست قرار گرفته است و مصرف آن ممنوع اعلام شده است (POPs) . ستانداردهای زیست محیطی مقادیری را تحت عنوان حداكثر مقدار مجاز سموم ورودی به رودخانه را اعلام نموده است. جداسازی و اندازه گیری مقادیر اندك در حد اولترا تریس نیاز به روش های خاص خود دارد كه معمولاً از روش استخراج مایع –مایع و اندازه گیری بوسیله دستگاه كروماتوگراف گازی با دتكتورμ-ECD استفاده میشود.در این مطالعه ابتدا با استفاده از مواد شیمیایی استاندارد اولیه ایزومرهای HCH زمان ماندگاری هر ایزومربدست آمد و روش اندازه گیری بر اساس روش استاندارد متد ویرایش سال ٢٠٠٥ بهینه سازی شد . سپس در ماههای بهمن و اسفند ٨٥ و فروردین و اردیبهشت ٨٦ كه مصادف با ماههای سم پاشی نیز میشود از دو ایستگاه آب خام (رودخانه) و آب تصفیه خانه با پریود زمانی هفتگی نمونه برداری بعمل آمد . بر روی هر نمونه سه بار مراحل استخراج و آنالیز صورت گرفت. از روش كالیبراسیون خارجی و دستگاه كروماتوگراف گازی با دتكتورECD و استخراج مایع – مایع و تغلیظ ١٠٠٠ میلی لیتر به ٥ میلی لیتر نمونه توسط روتاری در بدست آوردن نتایج كمی استفاده گردید و در نهایت نتایج با مقادیر استانداردی كه از طرف كمیته ملی آبیاری و زهكشی ایران بیان شده بود مقایسه شدند كه در كلیه موارد مقادیر بدست آمده از حدود استاندارد كمتر بودند.