بررسي تغييرات كمي كيفي آب زير زمني دشت مهران

در كشور ایران، منابع آب زیرزمینی به عنوان یكی از مهمترین منابع تأمین آب مورد نیاز برای بخش های كشاورزی، شرب و صنعت از اهمیت زیادی برخوردار می باشد. و از این حیث ایران به دلیل واقع شدن در منطقه خشك و نیمه خشك، در زمره كشورهای بحرانی دنیا است. در این تحقیق با توجه به اهمیت كشاورزی در دشت مهران به ارزیابی كمی و كیفی آب زیر زمینی در این منطقه پرداخته شد. مطالعه حاضر بمنظور بررسی تغییرات شیمیایی كیفیت آب بر روی چاه های دشت مهران و تعیین روند تغییرات آن و بررسی مقادیر بارش و نوسانات سطح آب زیرزمینی و تاثیر آن بر كاهش كیفی آبهای زیرزمینی از سال 80 تا 91 انجام گرفت. در این تحقیق میانگین سالانه پارامترهای كیفی آب محاسبه، سپس بر اساس استاندارد و توصیه های موجود برای آب كشاورزی، كیفیت آب در هر ایستگاه و تغییرات زمانی و مكانی آن مورد بررسی قرار گرفت. جهت بررسی كیفیت آبیاری تاثیر مقادیر بارش و تغییرات سطح آب زیرزمینی در دشت مورد مطالعه بررسی گردید. نتایج نشان داد براساس كلاس بندی ویلكوكس، هنوز آب این دشت از نظر شوری و كیفیت آن جهت آبیاری مناسب اما با توجه به كاهش بارندگی و افت سطح آب زیرزمینی در بیشتر چاه های دشت بویژه از سالهای 87 به بعد و بیشترین افت آن در سال 90-91،وضعیت كیفی آب افت شدیدی داشته است. تغییرات سطح ایستابی در این دشت نشان از افت سطح آب بر اثر خشكسالی های اخیر دارد. ادامه روند كاهش بارندگی و برداشت بیش از اندازه می تواند وضعیت این دشت را به عنوان یك منطقه مهم كشاورزی به حالت بحرانی نزدیك نماید.