ابعاد مديريت منابع آبي حوضه آبريز درياچه اروميه

درياچه اروميه از پرآب ترين و بزرگ ترين آبريزهاي مسدود غرب مياني ايران به شمار مي رود. اين درياچه كه زيستتگا زمستتان گذراني گرو هاي بزرگي از مرغان آبزي )به ويژ اردك ها و مرغان دراز پا( و بزرگ ترين كلني هاي توليد مثلي فلامينگتو در ايتران و همچنين پليكان سفيد است، هم اكنون شرايط بسيار بحراني را مي گذراند و رو به نابودي است. كاهش ميزان نتزوت جتوي، پايين بودن بازد آبياري كشاورزي در حوضه آبريز درياچته اروميته و عتدخ ااتصتا آب كتافي بتراي تت مين نيتاز بيولتوكيكي روداانه هاي منتهي به درياچه از عوامل تشديد كنند بحران و كويري شدن منطقه به شمار مي رود. علاو بتر اشكستالي هتا و دتيل طبيعي, ضعف در مديريت منابع آب ناشي از عوامل انساني نيز نقش موثري در بت ه وجتود آمتدن بحتران كنتوني درياچته اروميه داشته است. لذا در اين مطالعه، ضمن بيان ويژگي ها و شرايط درياچه اروميه، دتيل طبيعي و انساني موثر در شكلگيري اين بحران با تاكيد بر عوامل انساني مورد تحليل و بررسي قرار مي گيرد. مطالعه بر اساس رويكترد كيفتي استت. روش تحقيت،، توصيفي و تحليلي است. ابزار گردآوري اطلاعا ، مشاهد حضوري نگارنتدگان در منطقته و استتفاد از منتابع و استناد موجتود مي باشد. ضرور طرح اين بحث در مجامع علمي, ارائه راهكارها و نظرا كارشناسان و صاحب نظران براي مديريت صتحي آب حوضه آبريز اروميه از اهم دتيل ارائه مقاله مي باشد.