بررسي محصولات تراريخته از ديدگاه ديني و سياسي

موضوع تولید و مصرف محصولات تراریخته یكی از چالش برانگیز ترین مباحث در بحث تأمین و امنیت غذایی بشر در جهان و ایران می باشد. فقدان دلایل علمی كافی دانشمندان در این زمینه و زمان بر بودن نتیجه گیری حاصل از اقدامات مهندسی ژنتیك موجب آن شده است تا موافقان و مخالفان به انحاء مختلف و حتی "طوریه" در سوال خویش از مراجع عظام، جوابیه ی نسبتا مطلوب) به نفع خود( را دریافت نمایند. چالش دیگر، طرح مسأله ی بیوتروریسم است كه برخی مخالفان، تولید این محصولات توسط كشورهای پیشرفته و كشور های معاند و صادرات آن را به كشورهای اسلامی نوعی بیوتروریسم و حتی نسل كشی می دانند كه نگارندگان، ضمن تایید این مطلب كه ایران همواره قربانی تروریسم بوده است، پیشنهاد مطالعات علمی بیشتر برای فهم صحت و سقم بیوتروریسم از طریق تراریخته، از واردات اقلام مشكوك، خودداری نموده و با توجه به پتانسیل های بالای دانشمندان این علوم در كشور، ایجاد تراریخته را در ایران انجام و با اطمینان خاص انجام دهند. هدف از نگاشتن این مقاله، بررسی این اختلافات از دیدگاه فقهای شیعه، دانشمندان حوزه ی بیوتكنولوژی و همچنین سیاستمداران است. این مطالعه، حاصل بررسی عمیق در منابع علمی حوزه مهندسی ژنتیك، كتب فقهی و رسالات مراجع شیعه و همچنین پی گیری مناظرات مطرح شده در كشور در حوزه های مختلف بوده و راه حل برون رفت از این چندگانگی و تفاوت آراء، با توجه به نظرمجامع علمی، دینی و سیاسی مربوطه را ارائه می نماید، ضمن اینكه هیچ یك از مراجع عظام، حكم قطعی مبنی بر حلیت و یا حرمت این محصولات را صادر نكرده اند و مشكل اصلی، فقدان دلایل مستند و كافی ارائه شده توسط موافقین و مخالفان این بحث می باشد.