بازارهاي ايراني تجسمي از توسعه پايدار ( نمونه موردي بازار كرمانشاه )

بازار واژه ای پارسی است كه از زبان پارسی كه متعلق به ایرانیان دو هزار و پانصد سال قبل است باقی مانده و از این زبان وارد فرهنگ زبانی سایر ملت های دنیا شده و معادل محل تبادلات تجاری به نوعی ماركتینگ با اسلوب و ملاحظات معمارانه ای است كه در كشور ایران به دلیل سابقه ی دیرینه ی تجارت شكل گرفته و به میراثی با ارزش از تمدن ایرانی" اسلامی تبدیل شده است و با نقش آفرینی های متعددو ملحم از باور های ایدئولوژیكی اسلامی و معماری متعالی ایرانی به صورت الگویی از طراحی فضاهای تجاری-اسلامی با اجزا و عناصر منحصر محل تبادلات اقتصادی و اجتماعی وفرهنگی و... در شهر های ایرانی و بسیاری از كشورهای اسلامی غرب آسیا وشمال آفریقاعرض اندام می نماید. بازارها به عنوان ستون فقرات و قلب تپنده ی اقتصاد شهر های ایرانی متشكل از راسته یا راسته های اصلی و فرعی متعدد به شكال مختلف در فضا های باز وابسته سرپوشیده و سرباز ، در طول محوری ثابت یا انشعاباتی شاخه ای و با طاق ها و نورگیر ها و كاربندیهای زیبا از مهمترین میراث های ملی ایران بوده و به واسطه اصالت ایرانی خود از گنجینه های مهم معماری ایرانی به حساب می آیند.