راهكارهاي مديريت كيفيت آب (شوري) در رودخانه آجي چاي

رودخانه آجی چای از جمله رودخانه های اصلی و مهم استان آذربایجانشرقی می باشد كه با توجه به كیفیت آب آن، در زمره آبهای نامتعارف جهت مصارف كشاورزی بشمار می آید. محدودیت منابع آب منطقه از یك طرف و نیاز دشت بزرگ تبریز به آب كشاورزی از طرف دیگر ، لزوم مدیریت و بهره برداری از آب این رودخانه را بعنوان تنها منبع عمده تامین آب این منطقه ایجاب می نماید. در این راستا مطالعه و اجرای طرح عمرانی آجی چای از سالهای گذشته آغاز گردیده است. هرگونه برنامه ریزی برای مدیریت كیفیت آب (شوری) در رودخانه هایی نظیر آجی چای به مطالعه منشاء و مكانیزم شوری آب آن بستگی تام داشته و این موضوع اهمیت نگرش جستجوگرانه در مطالعات را روشن می نماید. لذا در این مقاله ابتدا با توجه به مطالعات انجام یافته و پایش رودخانه ، وضعیت كمی و كیفی منابع آب رودخانه آجی چای تشریح گردیده و در ادامه نتیجه نگرش انجام یافته بر روی راهكارهای ارتقاء كیفیت كه به دو دسته كلی سازه ای و غیر سازه ای تقسیم می شود، مورد ب حث قرار می گیرد . در روشهای سازه ای راهكارهایی از قبیل طرح و اجرای سازه های ارتقاء كیفیت ( كنترل شوری) و در روشهای غیر سازه ای عمدتا " راهكارهای مدیریت كیفیت منابع آب این رودخانه تشریح می گردد. ضمنا " علیرغم اقدامات گسترده انجام یافته، بجهت پیچیدگی و گستردگی موضوع ارتقاء كیفیت، مسائل، مشكلات، تنگناها و عدم قطعیت های موجود در مطالعات و اجرا و مسائل بهره برداری مورد بررسی قرار گرفته وبرنامه ریزیهای لازم معرفی و پیشنهاد می گردد.