زمينه يابي امكان توسعه كشاورزي ارگانيك از ديدگاه كارشناسان جهاد كشاورزي (مطالعه موردي: استان اردبيل)

امروزه مشاهده تاثيرات نامطلوب كشاورزي متداول در سطح جهان، نياز فوري به توسعه تكنيكهاي كشاورزي را كه ازنظر محيطي توليدي، اقتصادي -اجتماعي پايدار باشند، مورد تأكيد قرار داده است. در اين راستا كشاورزي ارگانيك به عنوان يكي از مهمترين سيستم هاي كشاورزي جايگزين براي توليدات مواد غذايي سالم و بدون هر گونه مواد شيميايي مورد توجه قرار گرفته است. هدف اين مقاله زمينه يابي امكان توسعه كشاورزي ارگانيك از ديدگاه كارشنان كشاورزي است. روش كار به صورت ميداني بوده و اطلاعات از طريق پرسش نامه از 160 نفر از كارشناسان سازمان جهاد كشاورزي استان اردبيل جمع آوري گرديده است. روش مورد استفاده در اين تحقيق، تحليلي و تبييني است . ابزار 0 برآورد شده است. جامعه آماري تحقيق / گردآوري دادهها پرسش نامه اي محقق ساخته بوده كه ضريب پايايي آن 94 كارشناسان سازمان جهاد كشاورزي استان اردبيل است. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از آزمون آماري اسپيرمن و انجام پذيرفت . متغيرهاي مستقل اين تحقيق عبارتند از عوامل SPSS رگرسيون چند متغيره و از طريق نرم افزار آموزشي، اقتصادي، فني، مديريتي، اجتماعي، روانشناختي و سياست گزاريها در استفاده از كشاورزي ارگانيك و متغير وابسته آن بررسي زمينههاي امكان توسعه كشاورزي ارگانيك ميباشد. در بخش توصيفي داده ها از آمار ه ميانگين و واريانس و در بخش يافته هاي استنباطي از آمارههاي تحليل همبستگي (ضريب همبستگي پيرسون ) و رگرسيون چند متغيره بهره گرفته شده است از جمله نتايج پژوهش ميتوان به رابطه معني دار بين متغيرهاي عوامل آموزشي و اقتصادي با امكان كاربرد كشاورزي ارگانيك اشاره كرد.