نقش طرحهاي هادي روستايي در تحرك اقتصادي در مناطق روستائيان (نمونه: استان خراسان جنوبي)

اجراي طرحهاي هادي كه در ابتدا به منظور سامان بخشي فيزيكي سكونتگاه هاي روستايي مورد توجه قرار گرفت، آثار و پيامدهاي متعددي داشته است كه تا كنون تنها برخي از پيامدهاي مشهود آن مطالعه شده است . هدف اين پژوهش كه به روش پيمايشي و علي- مقايسهاي انجام شدهاست، اولاً تعيين ميزان تمايل به توسعه كار و كسب جديد و ثانياً بررسي ارتباط آن با متغيرهاي مربوط به تحولات اجتماعي، اقتصادي و عمراني حاصل از اين طرحها ست. به اين منظور، روستائيان در دو گروه متمايل به شروع كار و كسب جديد(خطرپذير) و بي علاقه به اين روند(غيرخطر پذير) مورد بررسي قرار گرفتند. واحد نمونهگيري سرپرستان خانوار بوده و با روش نمونه - گيري تصادفي چند مرحلهاي 200 نمونه برگزيده شدند. ابزار سنجش، پرسشنامه محقق ساخته بود كه بر اساس طيف ليكرت ميزان اهميت متغيرها تعيين شد. سوالات و ساختار پرسشنامه توسط محققان و صاحب نظران 0 به دست آمد. نتايج حاصل از / مربوطه تعيين اعتبار شده و با محاسبه آلفاي كرونباخ ميزان روايي آن در حد 78 اين پژوهش نشان داد 36 درصد ساكنين روستاهاي مورد مطالعه در گروه غير خطرپذير و 64 درصد در گروه خطرپذير قرار دارند. به علاوه گروه خطر پذپر نسبت به گروه ديگر، نگاه مثبتتر و خوشبيانه تري نسبت به تحولات اجتماعي، اقتصادي و عمراني حاصل از طرحهاي هادي دارند. بر اين اساس، مشخص مي گردد كه با اجراي صحيح اين طرح ها و مشاركت بيشتر روستائيان، تحرك اقتصادي و استقبال ار كار و كسب هاي جديد در بين روستائيان افزونتر خواهد شد