بررسي جايگاه زبان فارسي در بين گويش وران مازندراني در شهرستان قائم شهر

در جوامعی كه بیش از یك زبان در آن ها وجود دارد شاهد برخورد زبان ها به شكل ها مختلف هستیم از جمله پیامدهای این برخورد زبانی از دست رفتن جایگاه و موقعیت گویش های محلی است كه تحت تاثیر تحولات گوناگون سالهای اخیر به همراه توسعه ی صنعت، تكنولوژی و ارتباطات موجب گرایش گویشوران زبان های بومی به زبان های رسمی و معتبر شده است و این روند عاملی برای تضعیف جایگاه زبان های اقلیت و تهدیدی برای بقای آن ها می باشد. هدف این پژوهش بررسی جایگاه موقعیت زبان فارسی و میزان كاربرد ان در شهرستان قائم شهر است. سن، تحصیلات، جنسیت و شهرنشینی در كاربرد دو زبان در حوزه ی شهری و موقعیت های مختلف موثرند. در مجموع كاربرد فارسی در گروه های سنی پایین بیش از گروه های سنی بالا، در بین زنان بیش از مردان و در میان شهرنشینان بیش از روستانشینان است. در مجموع یافته های پژوهش ، از فرسایش و زوال تدریجی گویش مازندرانی در حوزه اداری در منطقه حكایت دارند.