داستان پيامبران در ديوان صباحي بيدگلي

اشعار صباحی بیدگلی، از ابشخورهای فرهنگی ـ مذهبی برخوردار است. با بررسی جمالی اشعار او، می توان به نگرش وی نسبت به قرآن و توجه او به استفاده از مفاهیم قرآنی پی برد. وی در آثار خود، به ویژه در قصاید و تواریخ، متاثر از محتوا و شیوه ی بیانی قرآن كریم است و در آن به گونه های مختلف از آیات و قصص قرآنی اقتباس می كند و داستان زندگی پیامبران همواره سرچشمه ی مضمون آفرینی و تصویرپردازی او بوده است در این راستا، برای القای مقصود خود، از شیوه ی بلاغی چون تشبیه، استعاره و اغراق بهره می برد. در مقاله ی حاضر سعی شده تا میزان تاثیرپذیری صباحی از قصص قرآن، به ویژه داستان پیامبران را مورد بررسی و تحلیل قرار دهد و گوشه هایی از این تاثیرپذیری را نشان دهد.