استفاده از انرژي زمين گرمايي در معماري ( مطالعه موردي: كاربري مسكوني شهر تبريز )

ساختمان ها امروزه بیش ترین مصرف كننده های انرژی می باشند، با توجه به آنكه بخش اعظم این انرژی از سوختهای فسیلی تجدید ناپذیر تامین می گردد و موجب تولید بخش زیادی از گازهای گلخانه ای در كره زمین می باشند، امروره لزوم استفاده از انرژی های تجدیدپذیر به نسبت گذشته به شدت احساس میگردد. انرژی زمین یكی از مهم ترین انرژی مصرفی در ساختمان های پایدار می باشد، به دلایل متعددی انرژی های زمینگرمایی برای این منظور مطلوبند و پایداری محیطی را تامین می نمایند. برای اینكه مشخص شود این موضوع در ایران امكان پذیر می باشد و آیا با نرخ حاملهای انرژی به صرفه است، این پژوهش یك ساختمان دو طبقه در اقلیم تبریز را مورد بررسی قرار داده و با استفاده از مدلسازی ها سعی نمود است امكان پذیری آن را بررسی نماید. نتایج تحقیق نشان داد كه در بخش اعظم سال می توان از مبدلهای حرارتی برای پیش سرمایش(در فصل تابستان) و پیش گرمایش (در فصل زمستان)استفاده نمود و سرمایه گذاری در این مورد در یك بازه 18 ساله قابل بازگشت می باشد كه از عمر 30 ساله ساختمان ها كمتر می باشد و منجر به صرفه جویی خواهد گردید