مقايسه اثرات نشانگرهاي برآوردي با استفاده از روش هاي RRBLUP و بيز LASSO

هدف از این پژوهش مقایسه روش های RRELUP و پبزLASSO در بر آورد اثرات نشانگرها بود. برای به دست آوردن اثرات نشانگرها نیاز به ایجاد یك جمعیت پود كه در این جمعیت نشانگرها و QTLهای موثر بر Y ها ابتدا QTLصفات در عدم تعادل پیوستگی باشند ۔ برای ایجاد عدم تعادل پیوستگی پین نشانگرها و حیوان به عنوان جمعیت پایه شبیه سازی شد كه این افراد دارای ژاتومی با ۱۰ كروموزوم و ۱۰۰۰ نشانگر پرای هر كروموزوم پودند و به مدت ۵۰ تسل پا هم آمیزش تصادفی داشتند. در ابن مطالعه سه تعداد متقاوت ۱۰، ۵۰ و ۵۰۰ عدد QTL به صورت تصادفی پر روی ژئوم قرار گرفتند. سپس در سال ۵۰ تعداد افراد به ۱۰۰۰ فرد اافزایش باقت و برای این افراد بك صقت پا توارت پذیری ۰/۶ شپبه سازی شد. سپس در این جمعیت اثرات نشانگرها یا استقاده از یكی از روشهای RRBLUP و پیزLASSO پر آورد گردیده و پا هم مقایسه شدند. نتایج نشان داد كه تعداد نشاتگرهای دارای اثر در روش ببزLASSO بخصوص وقتی تعداد QTL ها كم بود، خبلی كمتر از روش RRBLUP بود و به همبن دلبل هم اندازه اثرات نشانگرهای دارای اثر بزرگ تر پود. در تعداد كم QTL اندازه اثرات و تعداد تشانگرهای دارای اثر در روش ببز LASSO نسبت به RRELUP به واقعیبت صفت نزدیك تر بود.