سيماي جامعه در ديوان طالب آملي

ادبیات آینه اجتماع است این سخن به این معنی است كه واقعیات و تحولات اجتماعی و فرهنگی ، بصورت نمادها و بازتاب های عینی و واقعی، اما جزئی و پراكنده، در آثار ادبی كم و بیش یافت می شود. با جمع آوری، تنظیم، توصیف و تحلیل این بازتابهاف می توان سیمای دقیق، جامع و واقعی را از حیات اجتماعی هر دوره از تاریخ ارائه نمود. این مقاله به بررسی و شناخت جامعه و فرهنگ ایران در قرن یازدهم و دوره صفویه از خلال طالب آملی از شاعران نامدار سبك هندی می پردازد نویسنده فضای جامعه را با توجه به اجزای مختلف فرهنگی، اجتماعی و.. بررسی كرده و با ذكر شواهدی از اشعار طالب آملی متناسب با هر موضوع سعی نموده تا كلیتی از شرایط و وضعیت آن روز ایران را به خواننده ارائه دهد.