الگوي تغييرپذيري مكاني شوري و PH خاك در كاربري هاي مختلف

آن از محدودیت هاي مهم اراضی براي تولید محصولات كشاورزي است. شور شدن خاك در ایران یكی pH شوري خاك و نیز بالا بودن از مهم ترین عواملی است كه سبب از بین رفتن پوشش گیاهی طبیعی و نهایتاً منجر به تخریب اراضی و بیابان زایی می شود. این مطالعه با هدف ارزیابی و تحلیل ساختار مكانی شوري به عنوان یكی از جنبه هاي تخریب خاك و تهیه نقشه پراكنش مكانی شوري خاك در 30- منطقه خضرآباد جیرفت انجام شده است. در این مطالعه نمونه برداري به صورت شبكه منظم 500 متر در 500 متر و از عمق 0 سانتی متري سطح خاك صورت گرفت و پس از هوا خشك شدن و عبور دادن نمونه ها از الك 2 میلی متري، هدایت الكتریكی عصاره خاك در محیط pH و توزیع اندازه ذرات خاك اندازه گیري شد. سپس نقشه هاي پراكنش شوري خاك و (pH) و (ECe) اشباع خاك ترسیم شد. نتایج نشان داد كه بیشترین میزان شوري مربوط به زمین بایر و كمترین آن مربوط به كاربري باغ Arc GIS نرم افزار می باشد و اینكه بخش عظیمی از خاك هاي منطقه داراي محدودیت شوري هستند كه بیشتر تحت تأثیر بافت خاك و مدیریت اراضی روبرو هستند كه با مدیریت صحیح قابل حل است.