لزوم بومي سازي طرح هاي توسعه جزيره كيش

هدف تحقیق حاضر عبارت از بررسی تجربه های بومی مردم جزیره كیش به عنوان ریشه های فرهنگی و فنی نیرومندی برای توسعه متوازن آینده آن جزیره بوده است. از این رو، تجربیات ساكنان جزیزه كیش و دانش بومی آنان در ابعاد مختلف بررسی شده است. تحقیق مبتنی بر داده هایی است كه از طریق اسنادی به دست آمده است. داده های جمع آوری شده به روش تحلیل فضایی و تطبیقی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. تجربیات بومی ساكنان جزیره در چهار قلمرو از جمله سازماندهی سكونتگاههای سنتی، معماری بناها، تهویه هوای بناها و مدیریت منابع آب دارای اهمیت قابل توجهی است. هم اكنون برج های مختلفی به سبك مدرن در كیش بنا شده اند كه به طور كامل به انرژی فسیلی وابسته اند. آب آشامیدنی از طریق دستگاهای آب شیرین كن تأمین می شود. فاضلاب و پساب های شهری جزیره مستقیماً به داخل دریا تخلیه می شود كه منشأ عواقب نامطلوب اكوسیستم آبی خواهد بود. تجارت متوازن پیشین ناحیه وجود ندارد و فعالیت های تجاری جزیره به واردات كالاهای مصرفی بدون هیچ نوع كیفیتی محدود شده است. بررسی نشان دهدكه جزیره كیش دارای تجربیات ارزشمند بومی بوده است؛ این تجربیات با استفاده از علوم و فنون جدید می تواند ناحیه را با كمترین اثرات منفی محیطی توسعه دهد. بدیهی است كه اكنون باز گشت به شیوه زندگی و معیشت گذشته غیر ممكن است؛ فعالیت های توسعه ای در هر صورت آثار محیطی منفی خود را خواهد داشت، اما می توان با استفاد از تجربیات ارزشمند دانش بومی از علوم و فنون جدید متناسب با شرایط محلی بهره برداری نمود و به توسعه جامع دست یافت.