بهينه سازي بر پايه خطرپذيري سيستم انحراف سيل با استفاده از الگوريتم ژنتيك

در این تحقیق یك مدل جامع و مطمئن الگوریتم ژنتیك نخبه گرا برای طراحی بهینه سیستم انحراف موقت سیلاب تحت عدم قطعیت های ذاتی و پارامتری هیدرولوژیكی و هیدرولیكی سیلاب ارائه شده است. ظرفیت و ابعاد سیستم انحراف به عنوان متغیرهای تصمیم در نظر گرفته شده اند. مدل سازی به گونه ای انجام شده است كه طرح بهینه سیستم مصالحه مناسبی بین هزینه اولیه ساخت و خسارتهای احتمالی ناشی از شكست سیستم برقرار نماید. عملكرد و كارایی مدل با استفاده از یك مطالعه موردی اثبات شده است. نتایج بهینه سازی نشان می دهد كه عدم در نظرگیری عدم قطعی تهای موجود در فرآیند طراحی می تواند منجر به طراحی یك سیستم غیرایمن گردد.