بررسي تغييرات كيفيت آب زير زميني دشت اردبيل با استفاده از روش ناپارامتري اسپيرمن

بررسی روند تغییرات كیفیت آب زیرزمینی در برنامه ریزی و مدیریت پایدار منابع آب هر منطقه از اهمیت فراوانی برخوردار است. در این مطالعه روند تغییرات كیفی آب زیرزمینی در منطقه دشت اردبیل با توجه به اطلاعات 32 ایستگاه پیزومتری در دوره آماری 1387-1374 با آزمون ناپارامتری اسپیرمن مورد بررسی قرار گرفت. متغیرهای هیدروژئوشیمیایی مورد بررسی شامل متغیرهای مجموع كاتیونها، مجموع آنیونها، pH (خاصیت اسیدی) TH (سختی كل) EC (هدایت الكتریكی) Na+ (سدیم)،So42- (یون سولفات) Na (درصد سدیم)،Mg+ 2 (منیزیم) TDS (مقدار مواد جامد حل شده در آب) SAR (نسبت جذب سدیم) Ca+2 (كلسیم)،K+ (پتاسیم) Cl-(كلر) و HCO-3 (یون بیكربنات) است. متغیرهای مذكور معمولاً دو بار در سال اندازه گیری میشود كه یك بار آن در ماه پرآب (ماهی كه تراز آب زیرزمینی به بالاترین سطح خود می رسد) و یك بار آن هم در ماه كم آب (ماهی كه تراز آب زیرزمینی به پایین ترین سطح خود نزول می كند) می باشد. شیب خط روند برای یكایك متغیرها با روش تخمین گر سن (Sen) محاسبه شد. نتایج نشان داد كه روند تغییرات غلظت تمام متغیرهای كیفی آب در همه ایستگاه ها افزایشی است. در حالت كلی كیفیت آب زیر زمینی دشت اردبیل در دوره آماری مورد مطالعه افت كرده است. روند شدید افزایشی در تغییرات كیفیت آب زیرزمینی قسمت های شمال، مركز و قسمت های شرق دشت مشاهده شد.