تحليل محتواي طنزهاي عصر انقلاب اسلامي ايران ( 1387-1357 )

طنز به عنوان مردمی ترین و اجتماعی ترین لحن یا شیوه بیان ادبی در سه دهه انقلاب اسلامی از نظر محتوا و درون مایه راهی پرفراز و نشیب را پیموده است. این نوع ادبی متناسب با رخدادهالی سیاسی و تحولات اجتماعی اقتصادی، فرهنگی و اخلاقی دستخوش دگرگونی محتوایی شده است. طنزهای مورد بررسی و تحلیل شده در این دوره از میان مجموعه كتاب ها و مجلات طنز انتخاب گردیده است. این مقاله كوششی است در زمینه تحلیل محتوای طنزهای انقلاب اسلامی طی سه دهه نخست انقلاب 1387- 1357 كه نگارنده در این پژوهش رویكردی تحلیلی به طنزهای مورد بحث داشته و به این نتیجه رسیده كه در تمامی موضوعات اصلی، انتقادات سیاسی حضوری محوری و چشمگیری داشته است، طوری كه می توان گفت طنزهای این دوره با سیاست گره خورده است.