بررسي رابطه ي ظرفيت باربري و نشست پي تونل نيايش تهران

پروژه عظيم صدر- نيايشيكي از به روزترين و پيچيدهترين پروژهها حال حاضر كشورمان را به خود اختصاصداده است. پروژها كه از تونل نيايشآغاز و با اتوبان طبقاتي صدر، ادامه مييابد. اما در اين ميان، تونل دو قلو نيايش، با طولي حدودا ١٠ كليومتر ، كه با احداث و راه اندازيش، حجم عظيمي از ترافيكشمال شرق تهران را پوششخواهد داد، از اهميتويژه ا برخوردار ميباشد. اين تونل، با عمق متوسط ٢٠ متر و بيشينه بازشدگي ٣٠ متر ، از دو تونل مدور شمالي و جنوبي تشكيل شده كه در ساخت(روشاتريشي) و تجهيزآن، از دو نوع پي نوار يا منفرد و پي گسترده، برا انتقال بار ناشي از تونل و ترافيكدرونيش، به ساختگاه، استفاده شده است(متوكل خسروشاهي ا. و همكاران ١٣٩١ ). چرا كه قطر تونل، از حدودا ١٤ متر تا ٣٢ متر در تغيير بوده و بنا به شرايط و بار وارده، اقدام به استفاده از انواع مختلفپيها شده است. ما در اين مقاله برآنيم تا با محاسبه ميزان باربر نهايي پيها نوار و گسترده، و نيز ميزان نشستپيها در هر دو حالتفوق، اقدام به بررسي و تحليل رابطه كلي بين اين دو پارامتر اساسي تونل، نماييم.