راهبردهاي مديريت فرهنگي گردشگري با نگاهي به مقوله زيارت در شهر مقدس مشهد

فرآیند و محصول گردشگری نشان می دهد كه گردشگری یك صنعت خنثی نیست بلكه پیامدها و آثار فرهنگی و اجتماعی دارد. این امر در شهرهای مذهبی، مدیریت شهری را به واسطه چالش بین فرهنگ و اقتصاد ، و كنش متقابل بین آنچه از یك شهر مذهبی انتظار می رود با آنچه در عمل اتفاق می افتد مواجه می سازد كه درنتیجه، مشكلاتی در سیاست گذاری و اجرای برنامه های توسعه گردشگری به ارمغان می آورد. ایجاد كیفی در محصولات گردشگری (ترویج فرهنگ، رضایت گردشگر، وتصور ذهنی از شهر) از طرفی و ، بازاریابی و رقابت در استفاده ها از جاذبه هایشهری از طرف دیگر، آشفتگی های در زمینه نوع رویكرد و شیوه مدیریت شهری به وجود می آورد به خصوص در شهرهای زیارتی مانند مشهد كه به عنوان قطب زیارت كشور شناخته می شود و سالانه میلیونها نفر از آن بازدید می كنند. هدف ازاین مقاله بررسی مفاهیم اساسی، مسائل و چالش های كلیدی در رابطه با مدیریت زیارت است . شیوه تحلیل این تحقیق كه با استفاده از روش استدلال منطقی صورت گرفته نشان می دهد كه ارتقای كیفیت شهرهای زیارتی و رضایت زائر در گرو مدیریت یكپارچه با تاكید بر برندسازی هویت مكان است . در چنین صورتی است كه شهر با یك تصور و یك اهمیت مكانی خاص شناخته می شود و به عنوان یك ارزش توامان اقتصادی /نمادین معرفی می شود. مدیریت یكپارچه زیارت بر منابع(ذاتی و ایجاد شده)، ساختار مدیریت شهر ، بازاریابی و توجه به عوامل تقاضا،استوار است و از شاخص های اجرای برنامه در جهت ارزیابی، رفع موانع و توسعه راهبردها بهره می برد.