بررسي تطبيقي مرثيه امام حسين (ع) در ديوان زلالي خوانساري و ابن معتوق موسوي براساس مكتب كلاسيسيسم

مرثیه به طور عام: شعر یا سخنی است كه در ذكر محاسن و فضایل شخص در گذشته خوانده شود و به طور خاص: گونه ای گسترده در ادبیات فارسی، عربی و اردو برای بیان منافب، فضایل و سوگواری امامان شیعیان به ویژه حضرت امام حسین (ع) است. مقاله حاضر پژوهشی است تطبیقی كه با تكیه بر مكتب كلاسیسیم: به منظور دست یابی به اصول و قواعد این مكتب در تنها مرثیه دیوان زلالی خوانساری و این معتوق موسوی، انجام شده است. این پژوهش پس از بیان توضیحاتی مختصر پیرامون مكتب كلاسیسیسم، با استفاده از روش تحلیلی - توصیفی، ضمن یافتن ویژگی های مكتب كلاسیسیم حاكم بر این اشعار ، به تحلیل محتوای آن ها نیز اقدام كرده است. نتیجه این بررسی نشان می دهد كه در سروده زلالی خوانساری و این معتوق موسوی، اصول و ویژگی های مهم مكتب مرد بحث هم چون قانون سه گانه وحدت، تقلید از قدما، برگزیدن شخصیت های والامقام و بیان مسائل اخلاقی و مذهبی نمایان است.