بررسي عناصر داستان در منظومه بيژن و منيژه فردوسي

داستان بیژن و منیژه یكی از اولین سروده های فردوسی می باشد و داستانی است كه سراسر پند و اندرز جوانمردی، و آزادگی و عارفانه می باشد و بن مایه آن پرتو عشقی است بین عاشق و معشوق در دو جبهه مخالف یكدیگر دقتی كه فردوسی در پیوند روایات پراكنده و بازسازی داستان داشته است بالاترین حدی است كه یك داستان پرداز می تواند اعمال كند. در این پژوهش كه به شیوه توصیفی و تحلیلی انجام می شود، عناصر شكل دهنده داستان مانند طرح یا پیرنگ شخصیت، شخصیت پردازی، گفتارها و كردارها، لحن، صحن و درون مایه مورد بررسی قرار می گیرد. و این اثر داستانی، همپای دیگر آثار ادبی جهان حركت می كند و سراینده این اثر، عناصر داستانی را به بهترین نحو به كاربرده است.