بازتاب قرآن در آينه شعر زاهد تبريزي

میرزا قاسم تبریزی فرزند میرزا محسن متخلص به زاهد از شاعران گمنام اما بسیار خوش ذوق قرن یازدهم هجری است. بازتاب فكر و اندیشه وحیانی در شعر زاهد كاملا اشكار است . وی از انواع تلميحات و اشارات قرآنی بهره جسته و از این ظرفیت و قابلیت به بهترین وجه استفاده كرده است . نام های آشنایی چون يوسفــ و زلیخا، سلیمان و دیو و مور و هدهد ، ابراهیم و اسماعیل عیسی، موسی ، یعقوب ، ایوب، نوح، أسكندر، يأجوج و مأجوج و بسیاری دیگر از این دست را به كمك صنایع بلاغی چنان استادانه در شعرش به كاربرده كه انسان را شگفت زده می كند. اشراف زاهد به قصص انبیا و تلمیحات اساطیری و اشارات قرآنی و روایی و فرهنگ و تاریخ تمدن ایرانی و اسلامی تا بدان درجه است كه می توان وی را از شاعران تربیت شده مكتب قرآن قلمداد كرد. این قلم بر آن است تا ظرایف و نكات قرآنی كه در شعر زاهد بازتاب يافته مورد بررسی قرار دهد.