روستا ستايي و تمدن گريزي در اشعار شهريار

در اواخر قرن هجدهم واوایل قرن نوزدهم جامعه ی غرب دچار تحولات اساسی و كلی در ادبایت گردید كه فقط منحصر به غرب نشد بلكه اثرات ناشی از آن جوامع دیگر از جمله ایران را متاثر ساخت. این تغییر همان گرایش به رمانتیسم بود و دلیل عمده ی آن بیزاری از بن مایه ها و ساختارهای مكتب كلاسیسم بود كه عقل را در راس اندیشه هایش قرارداده بود.شهریار از زمره ی شاعرانی است كه ضمن برخورداری از سبك و شیوه ی خاص خود توانسته است مضامین بسیاری از این مكتب را با رعایت اصول وموازین خاص آن به كار گیرد و به طرز استادانه ای در شعر خود وارد كند كه ازآن جمله گرایش به زندگی بدوی وروستاستایی و گریز از تمدن و مظاهر آن می باشد كه عمده ادبیات و اشعار وی راتحت تاثیر قرار داده است.