مروري بر روش هاي توانمندسازي مادران به منظور بهبود تعامل مادر- كودك و فرزند پروري مثبت در خانواده

تعامل مادر- كودك و كیفیت فرزند پروری مادران، پیامدهای تحولی بسیار مهمی در رشد روانشناختی كودكان به دنبال خواهد داشت. براساس نظریه ی یادگیری اجتماعی، تعاملات ناسازگارانه ی والدین و كودك در بروز و تداوم رفتارهای ناسازگارانه ی كودكان تأثیرگذار است. بنابراین، فرض بر این است كه با تغییر شیوه ی رفتار والدین، میتوان به بهبود رفتار كودكان و سازگاری آنها كمك كرد. هدف پژوهشی حاضر بررسی روش های توانمندسازی مادران به منظور بهبود تعاملی مادر و كودك و فرزندپروری مثبت در خانواده است. براین اساس، با استفاده از روش شناسی مرور سیستماتیك با كلید Mother empowerment, Positive parenting, Mother-child interaction , Google Scholar , Science Direct PubMed, Elsevier جست و جو انجام شد و منابع و متون مرتبط استخراج و تحلیل گردید. نتایج نشان داد كه توانمندسازی مادران، عموماً بر محورهای آموزش روانی اجتماعی، كاهش مشكلات روان شناختی و كاهش استرس فرزند پروری متمركز است. براین اساسی می توان نتیجه گرفت كه خطوط اصلی توانمندسازی مادران بر ارتقای سلامت روان شناختی و ایجاد فرصتهای یادگیری مهارتهای فرزندپروری برای آنان متمركز است. از این طریق می توان به بهبود رابطه ی مادر و كودك، تقویت فرزندپروری مثبت در مادران و ارتقای محیط رشدی كودكان در خانواده كمك كرد. با توجه به تأكید پیشینه ی تجربی بر نقش و اهمیت سلامت روانی و مهارتهای فرزند پروری مادران در بهبود تعاملات مادر و كودك و سازگاری آنان، پیشنهاد می شود از این جنبه ی كاربردی و اثربخشی در فعالیت های بالینی كودك استفاده شود.