بازنمايي هويت در الگوي خوراك بررسي اتنوگرافيك تغييرات الگوي خوراك در ميان مهاجران افغان بر اثر تجربه مهاجرت به ايران

غذا و خوراك به همراه فولكلور، موسيقي و زبان به عنوان مهمترين شاخص ­هاي هويت اجتماعي و نماد باور فرهنگي انسان تلقي مي­ گردند. مهاجرت و جنگ از مهمترين عوامل تاثيرگذار بر تغييرات رژيم غذايي بوده كه منجر به تاثيرات گسترده اجتماعي و فرهنگي مي ­شوند. اين مقاله با روشي اتنوگرافيك درصدد واكاوي تاثيرات مهاجرت بين ­المللي بر بازتعريف الگوي خوراك به عنوان بيان نمادين حضور در ميان مهاجران افغان (با تاكيد بر قوم تاجيك) در ايران مي­ باشد. براي گردآوري داده­ ها از 58 مصاحبه نيمه ­‌ساختار­يافته، مشاهده مشاركتي و بررسي ­‌هاي اسنادي استفاده شده است. روش تحليل موضوعي براي تحليل داده ­ها مورد استفاده قرار گرفته است. غذا به عنوان زبان اجتماعي، بار معنايي گسترده ­تري نسبت به خوردن و آشاميدن صرف داشته و به عنوان عاملي تاثيرگذار در شناخت بافت فرهنگي جامعه مهاجران افغان و همچنين شاخص تحليل در شناخت مفهوم «خود» مي ­باشد. مهاجرت به ايران منجر به تغيير در سطوح مختلف زيست فردي و گروهي مهاجران افغان شده و در عرصه خوراك منجر به تغيير در مواد غذايي مورد استفاده، دايره واژگان، دستور پخت و ابزارهاي مورد استفاده گشته است. همچنين انتخاب­ ها و ترجيحات غذايي مهاجران بيانگر حالات، روايتگر داستان­هاي تاريخي و فرهنگي آنان بوده و مفاهيم قوميت، هويت ملي و كنش اجتماعي «خود» در برابر«ديگري» به صور گوناگوني توسط فرايند روزانه توليد خوراك در ميان مهاجران افغان در جامعه ميزبان بازتوليد مي شوند.