عوامل منطقه اي موثر بر همگرايي ايران و روسيه و تاثير آن بر امنيت ملي جمهوري اسلامي ايران

روسيه، بزرگ ترين كشور جهان و دومين قدرت نظامي و يكي از اصلي ترين قطب هاي سياسي نظام بين الملل، به عنوان مهم ترين همسايه ي كشورمان، در كنار ساير خصوصيات جغرافيايي و با موقعيت بالاي ژئواستراتژيكي و ژئوپليتيكي، خود را ميراث دار اتحاد جماهير شوروي قلمداد كرده و به دنبال تثبيت و ارتقاي نقش جهاني خود در تحولات منطقه اي و بين المللي است. ناهم خواني سطح كنوني روابط با اين كشور، با پتانسيل ها، منافع و تهديدات مشترك و عوامل عديده ي موثر بر هم گرايي ميان دو طرف، محققين و دل سوزان دو كشور را بر آن داشته تا ضمن بررسي اين روابط به ارائه ي راه كار جهت هم افزايي توان با بهره گيري از ماهيت فرصت هاي متقابل بپردازند. هدف اين مقاله احصا و برشماري عوامل موثر بر هم گرايي بين ايران و روسيه در سطح منطقه اي و بررسي ميزان تاثير آن بر امنيت ملي جمهوري اسلامي ايران است. روش تحقيق در مقاله ي حاضر توصيفي- تحليلي، پيمايشي است. ابزار اصلي گردآوري اطلاعات پرسشنامه و روش تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از نرم افزار spss صورت پذيرفته است. بنابراين، سوال اصلي اين پژوهش كه: «عوامل منطقه اي موثر بر همگرايي ايران و روسيه كدامند و به چه ميزان بر امنيت ملي جمهوري اسلامي ايران تاثيرگذارند؟» در مجموع، ميزان تاثير چهارده عامل موثر بر هم گرايي بين ايران و روسيه در سطح منطقه اي مورد بررسي قرار گرفت. نتايج اين پژوهش نشان مي دهد كه در بين اين عوامل به ترتيب سه عامل «مشاركت ايران و روسيه در مقابله با حضور و نفوذ قدرت هاي منطقه اي و فرامنطقه اي و متحدان آنها در منطقه (از جمله آمريكا، تركيه، رژيم صهيونيستي، عربستان و پاكستان)»، «همكاري ايران و روسيه براي حل و فصل بحران سوريه»، «مشاركت ايران و روسيه در استقرار و حفظ صلح و تحكيم ثبات و امنيت در منطقه» بيش ترين تاثير را بر امنيت ملي جمهوري اسلامي ايران دارند كه البته هوشياري دولت مردان ايراني را نيز در اين موارد مي طلبد.