اثربخشي روايت جنگ ايران و عراق در تعميق هويت ايراني - اسلامي

جنگ ايران و عراق يكي از وقايع مهم تاريخ معاصر ايران است كه وضع موجود و آينده ايران تا حدود فراواني متاثر از آن مي باشد. به نظر مي رسد روايت اين رخداد تاريخي تاثير بسزايي بر تثبيت و تعميق هويت اسلامي – ايراني نسل هاي آتي ايرانيان داشته باشد. ايفاي چنين نقشي بي شك متاثر از چگونگي روايت و كيستي روايتگران آن است. مقاله حاضر با اتخاذ رويكردي متفاوت نسبت به روايت و روايتگري در انقلاب اسلامي و يكي از رخدادهاي ممتاز آن – جنگ ايران و عراق – مي كوشد تا با تاكيد بر مقوله هويت، از روايت جنگ به مثابه پلي بين گذشته، حال و آينده بهره گيرد. بر همين اساس سوال اصلي مقاله حاضر اين است كه: روايت جنگ ايران و عراق و روايتگران آن در چه صورت مي توانند به تعميق و توسعه هويت ايراني – اسلامي نسل هاي آتي كشور كمك نمايند؟ فرضيه اساسي مقاله حاضر اين است كه از طريق پذيرش و به رسميت شناختن تكثر روايت ها و تنوع بخشي به روايتگران، روايت جنگ ايران و عراق به گونه اي اثربخش مي تواند به تعميق و توسعه هويت ايراني – اسلامي نسل هاي آينده كشور بيانجامد. يافته هاي مقاله كه روش تحقيق در آن توصيفي – تحليلي مي باشد، حاكي از آن است كه برخلاف دوران جنگ و سالهاي اوليه پس از آن كه فضاي غالب در ايران، ارائه يك روايت رسمي و انحصاري از جنگ توسط نهادهاي متولي جنگ و رسانه هاي رسمي بوده، در سالهاي اخير نوعي تكثرگرايي در روايت جنگ و روايتگران – البته بصورت نسبي و غير رسمي- در حال رواج در جامعه است كه به نظر مي رسد اثربخشي بيشتري خواهد داشت.