تغيير رويكرد امنيت ملي جمهوري اسلامي در دهه ي دوم انقلاب

مقاله ي حاضر، رويكرد امنيت ملي جمهوري اسلامي ايران را در دهه ي دوم انقلاب بررسي كرده و نشان داده كه در مقايسه با دوران جنگ، دگرگوني اساسي در آن پديد آمده است. در پاسخ به سوال: تاثير پايان جنگ بر رويكرد امنيت ملي و سياست خارجي ايران، اين فرضيه مورد پژوهش قرار گرفته كه با اختتام جنگ تحميلي، رويكرد همگرايانه با محيط منطقه اي و بين المللي، متغير اصلي در سمت گيري امنيت ملي و سياست خارجي ايران بوده است. براي تجزيه و تحليل فرضيه كه معطوف به گسترش روابط با واحدهاي سياسي است، روابط ايران با اروپا و آمريكا، شوروي، و كشورهاي منطقه بررسي شده است. هم چنين بيان شده كه اقتصاد قلب سياست خارجي و امنيت ملي دهه ي دوم بوده كه تمركز در روابط با كشورهاي اروپايي و تنش زدايي با آنها و نيز استفاده از منابع بانك جهاني تعريف شده است. روش مورد استفاده در مقاله، استنتاجي و تحليلي مي باشد.