اثر تواتر بازخورد بر يادگيري حركتي كودكان دچار اختلال هماهنگي رشدي

The Effect of Feedback Frequency on Motor Learning in Children with Developmental Coordination Disorder

هدف: يكي از مشكلات عمدهٔ كودكان دچار اختلال هماهنگي رشدي، يادگيري مهارت‌هاي حركتي است. از آنجاكه شيوع اين اختلال در بين كودكان درخورتوجه ‌بوده، پژوهش حاضر با هدف تعيين تأثير تواتر بازخورد آگاهي از نتيجه بر يادگيري حركتي در مهارت پرتاب‌كردن كودكان دچار اختلال هماهنگي رشدي انجام شد. روش‌بررسي: مطالعهٔ حاضر به‌شكل نيمه‌تجربي با طرح پيش‌آزمون‌پس‌آزمون بود. جامعهٔ مطالعه‌شده، كودكان 7تا9سالهٔ دختر و پسر دچار اختلال هماهنگي رشدي منطقهٔ يك و دو شهر تهران بودند كه از اين بين تعداد 30 كودك به‌صورت نمونه‌گيري دردسترس انتخاب و بعد از اطمينان از داشتن معيارهاي ورود به تحقيق، مطالعه شدند. اطلاعات ازطريق پرسشنامهٔ تشخيصي DCDQ’7 و آزمون دقت پرتاب كودكان چيوياكوسكي، جمع‌آوري و بااستفاده از آزمون‌هاي تي‌زوجي و تحليل واريانس يك‌طرفه و آزمون تعقيبي LSD تجزيه‌و‌تحليل شد. يافته‌ها: بازخورد با تواتر 100درصد و 50درصد روي يادگيري حركتي اين كودكان مؤثر بود (0٫001=p)؛ اما بازخورد نسبي با تواتر 50درصد منجربه يادگيري بهتر مهارت پرتاب از بالاي شانه درمقايسه با تواتر 100درصد در اين كودكان شد (0٫001>p). نتيجه‌گيري: تحقيق حاضر تأييدكنندهٔ فرضيهٔ راهنمايي بازخورد بوده و نشان مي‌دهد كه ارائهٔ بازخورد آگاهي از نتيجه با تواتر 50درصد، منجربه تسهيل يادگيري در كودكان دچار اختلال هماهنگي رشدي مي‌شود.

Objective: Motor skill learning is one of the main problems of children with developmental coordination disorder (DCD). Since the prevalence of this disorder among children is considerable, this study was carried out to compare the effect of KR based feedback with frequencies of 50% and 100% with relative feedback with a frequency of 50% on the enhancement of motor learning and throwing skill among children with DCD. Methods: This is a two-group pretest-post study. The study population consisted of DCD male and female children at the age range of 7 to 9 years’ old who lived in districts 1 & 2 of Tehran. Convenience sampling was used to recruit 30 participants. The research instruments were DCDQ'7 diagnostic questionnaire and Chiviacowsky test which measures the accuracy of children’s throwing Paired sample t-test, ANOVA and LSD post hoc test were used to examine the research hypothesis. Results: KR- based feedback with frequencies of 100% and 50% had a positive effect on motor learning in DCD children (P=0.001). But the relative feedbacks with a frequency of 50% resulted in better a performance in throwing skill than KR- based feedback with the frequency of 100% (P<0.001). Conclusion: The present study confirms the hypothesis that KR-based feedback with a frequency of 50% leads to enhanced learning in children with developmental coordination disorder.