تاثير 8 هفته تمرينات هوازي بر تركيب بدن و غلظت پلاسمايي فاكتور رشد انسولين-1 و پروتيين متصل شونده (شماره 3) به آن در زنان چاق

Effects of 8 weeks aerobic training on body composition and plasma levels of insulin- like growth factor-1 and insulin-like growth factor binding protein-3 in obese women

سابقه و هدف: با توجه به اثرات ورزش روي وضعيت تركيب بدن و فاكتورهاي بيوشيميايي، هدف اين پژوهش بررسي اثر يك دوره تمرين هوازي بر تركيب بدن و غلظت فاكتور رشد انسولين-1 (Insulin-like growth factor-1, IGF-I) و پروتيين اتصالي شماره 3 آن (Insulin-like growth factor binding protein-3, IGF-BP3) در زنان چاق بود. مواد و روش ها: 18 زن چاق به صورت تصادفي انتخاب شدند و به دو گروه تجربي (تعداد= 9؛ سن= 5.9±33.3 سال؛ وزن=12.9±76.0 كيلوگرم؛ قد= 7/0±158/1 سانتي متر؛ VO2max= 24.7±4.1 ميلي ليتر بر كيلوگرم در دقيقه؛ BMI= 31.4±3.1 كيلوگرم بر مترمربع) و گروه كنترل (تعداد= 9؛ سن= 4.6±33.7 سال؛ وزن= 12.4± 75.9 كيلوگرم؛ قد= 6.5±154.2 سانتي متر؛ VO2max= 24.7±2.7 ميلي ليتر بر كيلوگرم در دقيقه؛ BMI= 31.7±3.6 كيلوگرم بر مترمربع) تقسيم شدند. گروه تجربي، تمرينات هوازي را به مدت هشت هفته و هر هفته 3 جلسه با شدت 65 تا %75 ضربان قلب بيشينه اجرا كردند. شاخص هاي تن سنجي شامل وزن، درصد چربي بدن،WHR و BMI به هم راه غلظت هاي سرمي پايه IGF-1، IGFBP-3، انسولين و گلوكز قبل و بعد از دوره تمرين اندازه گيري شدند. يافته ها: نتايج نشان داد كه شاخص توده بدن، درصد چربي بدن، وزن و نسبت دور كمر به لگن پس از هشت هفته تمرين هوازي كاهش و حداكثر اكسيژن مصرفي در گروه تجربي افزايش معني داري داشتند (p<0.05). با اين حال، غلظت سرمي IGF-1، IGFBP-3، انسولين و گلوكز تغيير معني داري در هر دو گروه تجربي و كنترل نداشتند (p>0.05). نتيجه گيري: احتمالا شدت و مدت تمرين براي ايجاد تغيير در غلظت سرمي IGF-1، IGFBP-3، انسولين و گلوكز كافي نبود. با اين حال، عوامل مربوط به تركيب بدن و آمادگي هوازي در زنان چاق پس از يك دوره تمرينات هوازي توسعه يافت.

Introduction: The aim of the current study was to investigate the effects of aerobic training on body composition, insulin- like growth factor-1 (IGF-I) and insulin-like growth factor binding protein-3(IGFBP-3) in obese women. Materials and Methods: 18 obese women were randomly selected and divided into two experimental (n=9; age=33.3±5.9 yrs; weight=76.0±12.9 kg; height=158.1±7.0 cm; VO2max=24.7±4.1 ml/kg/min; BMI=31.4±3.1 kg/m2) and control (n=9; age=33.7±4.6 yrs; weight=75.9±12.4 kg; height=154.2±6.5 cm; VO2max=24.7±2.7 ml/kg/min; BMI=31.7±3.6 kg/m2) group. The experimental group performed aerobic training 3 sessions per week for 8 weeks with 65-75% HRmax. Anthropometrical factors such as weight, body fat percentage, WHR and BMI were measured along with basal serum IGF-1, IGFBP-3, insulin and glucose before and after the training period. Results: The results shown that BMI, body fat percentage, weight and WHR were significantly decreased and maximal oxygen consumption was increased after 8 weeks aerobic training program (p<0.05). However, serum IGF-1, IGFBP-3, insulin and glucose had no significant changes in experimental and control, both, groups (p>0.05). Conclusion: It is likely that due to a insufficient exercise intensity and period, no significant changes in IGF-1, IGFBP-3, insulin, and glucose were found. Anthropometric factors and aerobic fitness, however, were developed after this training program in obese women.