بررسي جهش CCR5-Δ32 در افراد سالم و بيماران مبتلا به هپاتيت مزمن B مراجعه‌ كننده به آزمايشگاه تشخيص باليني سازمان انتقال خون ايران

Survey on CCR5-Δ32 mutation in healthy individuals and patients with chronic hepatitis B referred to the clinical laboratory of Iranian Blood Transfusion Organization

سابقه و هدف: CCR5 يكي از مهم ترين گيرنده هاي كموكايني است كه در فراخواندن سلول هاي ايمني اختصاصي ضدويروسي به كبد نقش دارد. CCR5-D32 يك آلل با حذف 32 جفت بازي است كه فاقد عمل كرد مي باشد. تاكنون چندين مطالعه گزارش كرده اند كه اين موتاسيون ممكن است با بهبود بيماري و يا با تداوم عفونت هپاتيت (BHBV) مرتبط باشد. هدف اصلي اين مطالعه مقايسه فراواني جهش D32 در ژن CCR5 در دو گروه، بيماران مبتلا به هپاتيت مزمن B و افراد سالم به عنوان شاهد در ايران بود. روش ها: 100 بيمار HBsAg مثبت و 100 فرد سالم به عنوان شاهد به طور تصادفي انتخاب شدند. نمونه هاي خون افراد از نظر HBsAg بوسيله تكنيك الايزا و از نظر HBV-DNA توسط PCR ارزيابي شدند.DNA ژنومي با روش نمك اشباع و از بافي كوت استخراج شد و سپس ژنوتايپ هاي ژن CCR5 به كمك PCR تعيين گرديد. يافته ها: نتايج اين مطالعه نشان داد كه هيچ كدام از نمونه ها در گروه شاهد و بيمار داراي جهش CCR5-D32 نبودند؛ لذا CCR5-D32 جهش شايعي در افراد سالم و نيز مبتلايان به عفونت مزمن HBV در جمعيت مورد مطالعه نمي باشد. نتيجه گيري: از آن جا كه هيچ اختلافي بين گروه شاهد و بيمار از نظر فراواني آللي و ژنوتايپي وجود نداشت، به نظر مي رسد كه ارتباطي بين اين جهش و عفونت مزمن HBV در بيماران ايراني وجود نداشته باشد، بنابراين CCR5-D32 در جمعيت مورد مطالعه به عنوان يك فاكتور ژنتيكي ميزبان در تداوم عفونت HBV تاثيرگذار نمي باشد.

Introduction: CCR5 is one of the most important chemokine receptor involved in the recruitment of specific anti-viral immune cells to the liver. CCR5-Δ32 is a functionally null allele of CCR5 gene with a 32-bp deletion. Several studies have reported that this mutation may be associated with recovery from acute hepatitis B or persistence of HBV infection. The main purpose of this study was to compare the frequency of the Δ32 mutation within the CCR5 gene in a group of chronic HBV infected patients with healthy individuals in Iran. Materials and Methods: A total of 200 blood samples including 100 healthy individuals and 100 HBsAg positive patients were randomly selected. The samples were tested for HBsAg by ELISA and HBV-DNA by PCR method. Genomic DNA was extracted by salting out method. CCR5-Δ32 mutation was genotyped by PCR with specific primers. Results: The results of this study showed that none of the subjects in the control and patient groups had a 32-bp deletion in the CCR5 gene. CCR5-Δ32 was not a prevalent mutation in control group and HBV infected patients in Iran. Conclusion: No significant difference was observed in genotypes frequency of CCR5-Δ32 between control group and HBV infected patients, therefore it seems that this mutation is not associated with persistence of HBV infection in Iranian patients.