امر سياسي و «پراكسيس » در انديشه سياسي ميرزا عبدالرحيم طالبوف تبريزي 1911-1834

طالبوف تبريزي ( 1250 - 1329 هجري قمري) يكي از شاخص ترين متفكران عصر مشروطه است. آراء سياسي وي به شيو ه هاي گوناگون، از جمله در چارچوب تاريخ نگاري انديشه معاصر ايران، شرح و تبيين شده است. در اين مقاله، آراء طالبوف با استعانت از «رهيافت دلالتي » و با روش «رئاليسم انتقادي » نوع شناسي مي شود. اين كار، كه با تشخيص نوع شناخت از «امر واقع » و نيز پاسخ به پرسش «چه بايد كرد؟ » توسط هر متفكري، از جمله طالبوف، انجام مي گيرد، مي تواند شناخت بيشتري از تفكر سياسي اجتماعي در ايران معاصر به دست دهد. بنابراين پاسخ طالبوف به پرسش «چه بايد كرد؟ » در حوز ه هاي مختلف سياست، اقتصاد، علم و فرهنگ بررسي شده و آراء سياسي او با روش رئاليسم انتقادي «روي بسكر » نوع شناسي شده است. نتيجه اين نوشته ابعاد جديدي از تفكر طالبوف و تأثير شكاف عمل و نظر را بر انديشه او آشكار مي سازد؛ اينكه بازتاب صداي پاي نظريه تجدد اقتدارگرايانه و روشنگري از بالا در انديشه متفكري كه مي توان از او به عنوان نظريه پرداز آزادي ياد كرد، از فرداي انقلاب مشروطه شنيده مي شد